Gemis

Ik mis het.

Ik mis de geur van gras. Ik mis het kletterende geluid van noppen op steen. Ik mis het inpakken van de tas. Ik mis het omkleedritueel. Ik mis het geluid van een bal die uiteen spat op de lat. Ik mis de emoties van een wedstrijd. Ik mis zelfs die enorme lul van een thuisfluiter. Ja, ik mis voetballen meer dan ik had verwacht.

Zo nu en dan ga ik nog wel kijken, maar eigenlijk ben ik nog te veel speler om passief langs de zijlijn te staan toekijken. Ik wil meedoen, maar hoe? Fatsoenlijk sprinten zit er niet meer in, duels vermijd ik het liefst. Ik raak gefrustreerd omdat mijn lichaam niet meer kan doen wat m’n hoofd wil en die frustratie botvier ik weer op anderen. Irritant ben ik dan, absoluut. 

De laatste tijd denk ik er echter steeds meer over na om dan te gaan keepen. Vroeger bij de jeugd stond ik ook weleens onder de lat, dus ik ben er niet geheel onbekend mee. Nog altijd belastend voor de knie uiteraard, maar dat is hardlopen ook. En voetballen – in dit geval keepen – is natuurlijk hartstikke leuk om te doen, in tegenstelling tot hardlopen. Iedere keer als ik weer een rondje begin vraag ik mezelf af waarom ik dit in godsnaam doe en maak ik het liefst rechtsomkeert. Maar ja, je moet toch iets doen om enigszins fit te blijven. 

Hmm, keepen dus? Misschien moet ik toch maar eens ergens gaan meetrainen dan binnenkort, kijken hoe het gaat…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s