Nog één keer knallen

Afgelopen zondag vond het jaarlijkse sixday-toernooi bij Activia plaats. Eigenlijk was ik al gestopt met voetballen, maar de laatste keer dat ik met een wedstrijd mee deed liep het niet zo goed af. Dat voelde niet goed, dus ik wilde nog één keer knallen om het toch lekker af te sluiten. Ik besloot dus om nog een laatste keer de kicksen aan te trekken en schreef me, samen met 7 andere jongens uit m’n team, in voor het toernooi. Met een team uitsluitend met leuke gasten werd het zondag een mooie dag. Een lekker zonnetje, gezelligheid en voetbal, meer ingrediënten voor een leuke dag heb je niet nodig.

We werden ingedeeld in een poule van zes en zouden dus in totaal vijf potjes spelen. Omdat we geen echte keeper in ons team hadden zouden we gaan rouleren en ik besloot om het eerste potje te keepen. We wonnen vrij eenvoudig met 3-1, een lekker begin van de sixday. Het tweede potje werd ook winnend afgesloten, ditmaal met 1-0. Ondanks de magere uitslag was het krachtsverschil op het veld een stuk groter, zes punten in de tas dus. Als je plezier hebt, neemt automatisch het zelfvertrouwen toe. Dat uitte zich in het derde potje. Ik voelde me lekker, de beentjes deden wat het hoofd wilde en we tikten lekker rond. Zelf gaf ik een assist op de 1-1 en scoorde ik een penalty, wat de 3-2 betekende. Na verkeerd timen van twee tegenstanders had ik nog een kans op de 4-2, helaas ging m’n lobje met buitenkantje rechts via de binnenkant van de paal het veld weer in.

Na een pauze van ruim drie kwartier (funest voor de spieren trouwens, je kunt beter maar gewoon doorgaan) speelde we tegen de beste ploeg uit onze poule. Lang hielden we stand, maar uiteindelijk gingen we met een 3-1 nederlaag van het veld. Jammer, maar terecht. De laatste wedstrijd speelden we tegen jochies van een jaar of 16, 17 en bij de meesten van ons was de koek wel op. Onder andere door het lange wachten tussen de wedstrijden lieten we het een beetje lopen en zo verloren we vrij kansloos met 3-0. Met negen punten uit vijf wedstrijden werden we uiteindelijk derde in onze poule, iets waar we tevreden mee mochten zijn. Vooraf waren we blij als we überhaupt één keer zouden winnen, dus dit was een nette prestatie. Nu ik dit schrijf doen nog altijd de meeste spieren in m’n lijf pijn, maar het was het waard. Ik heb eindelijk weer eens lekker gevoetbald en heb het voetballen zo tóch met een fijn gevoel kunnen afsluiten.

11329953_914385658621331_1937862270942316449_nNet niet…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s